مصاحبه با جناب آقای دکتر آرزومندی، یکی از صاحب نظران حوزه مصالح نوین ساختمانی

روابط عمومیِ گروه بازرگانی آسرون، در راستای اطلاع‏ رسانی حرفه ‏ای و ایجاد ارتباط وثیق، میان صنعتِ ساختمان و دست اندر‏کاران عرصه ساخت و ساز، نسبت به فعالیت‏های مختلفی اقدام می‏نماید. از جمله‏ی این اقدامات، جمع‏آوری اطلاعات، مقالات و اخبار مرتبط با صنعت ساختمان، آهن و فولاد است که در سایت اینترنتی آسرون (www.asroon.ir) درج گشته و  همچنین به روز رسانی کانال تلگرام (@asroon) و صفحه اینستاگرام (@asroon.ir)، با ارائه آخرین اطلاعات و دستاوردها، صورت می‏پذیرد. از دیگر برنامه‏های روابط عمومی آسرون، گفتگو با صاحب‏نظران عرصه ساخت و ساز کشور است که مصاحبه با جناب آقای دکتر آرزومندی، یکی از صاحب نظران حوزه مصالح نوین ساختمانی و دارای کلکسیونی از جوایز و افتخارات، از جمله برنده جایزه بهترین دانشجوی سازه انجمن عمران در آمریکا، دانشجوی برتر عمران دانشگاه میزوری آمریکا و کسب رتبه نخست و برنده مدال طلای جهانی نوادا، در همین راستا می‏باشد.

جناب آقای دکتر آرزومندی، مختصری از شرح حال خودتان را بفرمایید.

       بنده متولد تهران هستم که به خاطر مذهبی بودن خانواده ‏ام به قم نقل مکان کردیم. دوران ابتدایی تا دبیرستان را در قم گذارنده و سال ۷۴ در رشته عمران دانشگاه امیر کبیر پذیرفته شدم. دوره کارشناسی ارشد را نیز در همین دانشگاه طی نموده و در سال ۸۱ در رشته عمران مهندسی زلزله، فارغ التحصیل شدم. بعد از دوران سربازی در شرکت شهرکهای صنعتی مشغول شده و کار طراحی انجام می‏دادم و همزمان پروژه های محاسباتِ مربوط به سازه ‏های فولادی و بتنی را انجام داده و همچنین عضو گروه کنترل محاسباتِ سازمان نظام مهندسی استان قم نیز بودم. از آنجا که سعی می‏کردم فقط محاسب نباشم، چندین کار اجرا را نیز پیگیری می‏نمودم. حدود ۷ الی ۸ سال مشغول به فعالیت بودم که در سال ۸۸ از دانشگاه میزوری آمریکا بورسیه گرفته و برای ادامه تحصیل در دوره دکترای سازه به آمریکا نقل مکان نمودم. حدود ۴ سال در مقطع دکترا تحصیل نموده و دوره فوق دکترا را نیز در دانشگاه اوکلوهامای آمریکا طی نمودم.

راجع به طرح تحقیقاتی که منجر به دریافت جایزه بهترین دانشجوی سازه انجمن عمران در آمریکا شد، شرح مختصری بفرمایید.

      بنده در مقطع دکترا بر روی یک نوع بتن جدید با نام بتن سبز (بتن دوست‏دار محیط زیست) فعالیت نمودم که در آن برای اولین بار در دنیا، به جای ۷۰ درصد سیمان به کار رفته که هم آلوده کننده محیط زیست و هم هزینه بالایی دارد با خاکستر بادی جایگزین کرده و در واقع هم از لحاظ اقتصادی به صرفه و ارزانتر خواهد بود و هم با توجه به کاربرد بازیافت‏ های زباله، به محیط زیست کمک کرده و از طرفی مقاومت بالاتری نسبت به بتن معمولی نیز داراست.

     در نتیجه این پروژه، جوایز و افتخارات متعددی حاصل شد از جمله افتخار بهترین دانشجوی دانشگاه میزوری نصیب بنده شد، دو سال پیاپی به عنوان بهترین دانشجو انجمن بتن پس تنیده آمریکا و جایزه بهترین پوستر انجمن  بتن آمریکا و همچنین بهترین پوستر انجمن بتن پیش ساخته بتن آمریکا را کسب نمودم. دو تا از جوایز و افتخاراتی که نصیب بنده شده، برای اولین بار است که یک ایرانی توانسته به این افتخار برسد که یکی کسب مدال طلای نوادا یا بهترین مقاله مهندسی پل جهان و دیگری هم در سال ۲۰۱۳، توسط انجمن مهندسین عمران  آمریکا، به عنوان بهترین دانشجو سازه انتخاب شدم.

نظر جنابعالی در رابطه با نقاط قوت و یا ضعف استانداردها در ایران در مقایسه با آمریکا چیست؟

    تا آنجا که بنده اطلاع دارم، اکثر آئین نامه‏ ها و استاندارد‏های ساختمان‏ سازی در ایران، همان آئین نامه ‏ها و استاندارد‏های آمریکا یا کانادا و یا کشورهای اروپایی است که ترجمه شده و یک سری ضرایب ایمنی به آنها اضافه شده و مورد استفاده قرار می‏گیرد!

     از آنجا که برای این آئین نامه‏ ها، بایستی هزینه زیادی صرف نمود و تست‏ های بسیاری انجام داد و برای هر مبحثی، مقیاس واقعی از آن المان را ساخت و مورد آزمایش قرار داد و بخاطر اینکه از نظر اقتصادی توانایی این امور را نداریم، معمولا به سمت آن آئین نامه‏ها رفته و با اضافه کردن یکسری ضرایب و اصطلاحا با بومی‏ سازی آن، مورد استفاده قرار می‏دهیم.

    متاسفانه به نظر بنده، دقتِ اجرایی بالایی نداریم و بایستی بر روی امور اجرایی دقت‏ نظر بیشتری داشته باشیم. به عنوان مثال در آخرین پروژه بنده که سرای ایرانی و هم اکنون شهر پرده می‏باشد، به وضوح مشاهده می‏شود که در بخش محاسباتی (به علت وجود مهندسین زبده) مشکل خاصی نداریم اما در بخش‏های اجرایی، بتن‏ریزی و … متاسفانه بخاطر همین کم‏ دقتی‏ ها، از سطح استاندارهای جهانی پایین‏ تر می‏باشیم.

با توجه به پروژه‏های تحقیقاتی دانشگاه‏ها و رابطه‏ ی آن با صنعت ساختمان در ایران و آمریکا، چه تفاوت‏ها و نقاط مشترکی وجود دارد؟

      زمانیکه در آمریکا بر روی این بتن جدید فعالیت می‏کردیم، از طرف مرکز حمل‏ و نقل آمریکا در ایالت میزوری، بودجه‏ ی کاملی به پروژه تحقیقاتیِ ما اختصاص داده شد که این نشان از اهمیتی است که آنها به فعالیت‏های پژوهشی و علمی می‏دهند و ارتباط نزدیکی بین صنعت و دانشگاه وجود دارد در حالیکه در ایران متاسفانه این ارتباط بسیار کم‏رنگ است. مثلاً زمانیکه بنده در مقطع کارشناسی‏ ارشد در ایران تحصیل می‏ نمودم، می بایست یک پدیده‏ای را که تمامی آن وجود خارجی نداشته و فرضیات بود، بررسی کرده و امکانات آزمایشی زیادی در اختیار نبود! اما همانطور که عرض کردم در آمریکا تمامی جوانب یک پروژه به صورت کامل در نظر گرفته می شود، اینکه از چه شن و ماسه ای و به چه میزان استفاده گردد، خاکستر بادی به چه میزان نیاز است و تمامی آنها در اختیار فرد قرار می‏گیرد. تمام این عوامل باعث می شد که انگیزه و شوق کاری زیادی ایجاد شود و دانشجو می‏داند که در انتها، فعالیت‏ هایش به یک اختراع و یا یک ابداع خواهد رسید.

    هم اکنون در قم چندین دانشگاه و تعداد زیادی دانشجوی دکترا و کارشناسی‏ ارشد در حال تحصیل هستند و با یک برنامه‏ ریزی می‏توان تمامی پایان‏ نامه های آنها را به صورت عملی مورد بهره‏ برداری قرار داد. به عنوان مثال دانشجویان با کمک تمامی سازمان‏ هایی که با بتن سر و کار دارند، بتنی را تهیه نموده که مختصِ قم باشد. بر اساس معادن موجود و بر اساس درصدهای اختلاط مختلف این بتن را برای کاربری های مختلف تهیه و دوام آن را تعیین نمود. در واقع چند دانشجو از طرف آن سازمان که قصد ساختِ یک پروژه را به صورت عملی دارند، تامین مالی شده و بودجه به آنها اختصاص دهند تا آنها پایان نامه خود را به صورت واقعی (و نه فرضی و تخیلی) انجام داده و از نتایج ِکار آن استفاده ی عملی شود که این خود باعث انگیزه مضاعف در آن دانشجوها نیز خواهد شد.

جنابعالی به عنوان یک کارشناس و صاحب نظر در حوزه علمی ساختمان، چه پیشنهادی به علاقه مندان و همراهان این حوزه دارید؟

    در حال حاضر بسیاری از افراد گله دارند که صنعت ساختمان در دوره رکود به سر می‏برد و بسیاری از مهندسین بیکار هستند که اگر این موضوع صحت داشته باشد، بهترین فرصت برای آموزش‏های عملی می‏باشد. یعنی مثلا عملیات خم‏کاری میلگرد را به صورت عملی انجام داده و یا بتن ها را داخل قالب ریخته و … تا زمانی‏که بازار رونق پیدا کرد، بتوان از تمامی تجریبات عملیِ خود بهره برد.

    هم اکنون سازمان آموزش فنی و حرفه ای دوره‏ های رایگانی در رشته ‏های عمران، تاسیسات برق و مکانیک برگزار می‏کند و در این بازار به اصطلاح کساد، بهترین فرصت است که در این دوره‏ها شرکت نموده و بسیاری از مطالب را به صورت عملی آموزش دید. به هیچ عنوان به جزوه و یا کتابی که در دانشگاه ها مطالعه کردید اکتفا نکرده و هر روز بر اطلاعات علمی و عملی خودتان بیفزایید و بدانید که برگ برنده ‏ی شما، اطلاعاتِ شماست و خودتان، راهِ پیشرفت خود را می‏سازید.

روابط عمومی گروه آسرون

تصویر پروفایل نویسنده:گروه بازرگانی آسرون(حیدری)
پروفایل آهن پرتال
گفتگو با گروه بازرگانی آسرون(حیدری)
سایر مقالات گروه بازرگانی آسرون(حیدری)

کانال تلگرام  آهن پرتال

کانال تلگرام آهن پرتال

اینستاگرام  آهن پرتال

اینستاگرام آهن پرتال

بستن
تبلیغات: